Werkgroep Roofvogels Nederland

Lang gay sex video leve de WRN

Door Peter Ganzeboom

Als Rob Bijlsma het podium betreedt om een onderwerp van extra commentaar te voorzien, moet ik glimlachen. Hier staat iemand die op deze zonovergoten dag vast liever vogels kijkt of om het even wat doet, zolang het maar in een bos is.

Zijn sobere outfit is treffend. Comfortabele buitenkleding: een soepel jasje in stevige stof en onopvallende kleur, wandelschoenen met erboven hoge sokken, waarin de pijpen van zijn broek weggestoken zijn (tegen takken of teken?) En natuurlijk hangt op zijn borst de vertrouwde verrekijker, klaar om in stelling gebracht te worden. Een oud ding, dat is duidelijk, maar hij doet het nog.

Na zijn praatje neemt hij plaats op de eerste rang. Vanuit mijn positie op de vierde rij valt mijn blik op zijn warrige grijze haardos. Mijn gedachten dwalen af naar de fotowand in de hal met parafernalia en in het bijzonder naar een foto uit een andere tijd, waarop deze man als een atleet bezig is met het beklimmen van een reusachtige boom; op zijn hoofd een zo weelderige bos zwart haar, dat een hippie er jaloers op zou zijn geweest. Weer terug in het heden doen zijn dunne grijze haren mij met spijt beseffen, dat zelfs Rob Bijlsma ‘Vadertje Tijd’ niet heeft kunnen verslaan.

Gelukkig cartoon porn was ik niet naar de ledendag gekomen om de staat te controleren waarin Rob Bijlsma anno 2016 verkeert, hoewel mijn gedachtestroom dus even in die richting werd afgeleid, maar om te luisteren en te kijken naar een trits aan presentaties en te bomen met andere roofvogelaars in de zaal. Ook dit jaar werd ik niet teleurgesteld.

Actieve en fanatieke leden blijken in het veld bezig met onderzoeken en experimenten, waarbij moderne technieken en media vaak een hoofdrol spelen. Anderen reizen door Europa om roofvogels te observeren, te filmen en te fotograferen. Het stelde mij gerust dat deze onderzoekers ook in staat zijn om hun bevindingen in goed Nederlands aan papier of presentaties toe te vertrouwen, met grafieken, tabellen, medianen en wat al niet meer. En vooral was ik blij met het feit dat er ook jonge onderzoekers en sprekers waren, zoals Elena Kappers bij het bespreken van haar Buteomorph onderzoek en Valentijn van Bergen bij zijn onderzoek met 19 camera’s naar het gedrag van buizerds bij hun nesten. In geestdrift en aanpak lijken zij niet onder te doen voor de oudere generatie en zijn zij op zijn minst veelbelovend.

Natuurlijk hoop ik dat Rob Bijlsma (en de zijnen, die voor de WRN hun sporen ook verdienen) ons roofvogelaars nog lang mogen vergasten op vlijmscherpe kritieken, prachtige zinsconstructies, uit zwang geraakt woordgebruik (neem ratsmodee), tabellen, overzichten, literatuurbesprekingen, kritische en eigenwijze noten. Het is niettemin een geruststelling om te weten dat er een jonge generatie in de startblokken staat om het stokje over te nemen en het belangrijke werk van de WRN voort te zetten.


Peter Ganzeboom
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
www.boomvalken.nl